Incest, een aangrijpend verhaal

Navigatie:
Algemene startpagina Info pagina. Incestpagina’s: [1] [2] [3] [4] [5] [6] [7]

Leven onder incest


Mijn verhaal

Hallo, Ik ben een vrouw van 44 jaar en met mijn verhaal wil ik de vrouwen en mannen, kinderen ondersteunen en laten weten dat zij niet de enige zijn die onder dit lijden gebukt staan en er ook niet alleen voor hoeven te staan.
Gezien dit onderwerp zeer ingrijpend, traumatisch en pijnlijk is voor ieder persoon die dit op dit vlak meemaakt en of heeft meegemaakt wil ik zeggen dat er is hoop op een leven waarin je dit kan dragen en kan verwerken, ieder op zijn eigen tijd en op zijn eigen manier, maar de mogelijkheid is er en ik kan het weten, vandaar dat ik sterk de behoefte heb mijn ervaringen te vertellen, naar buiten te brengen en zo ook te laten weten dat er altijd hoop is zolang je dat ook echt wilt en ervoor open staat.
Denk niet ik red het wel alleen, dit is bijna onmogelijk om vol te houden.

Ik ben gezegend met 2 lieve kinderen die mijn alles zijn en dat was ook voor mij een reden te meer om ervoor te vechten op een leven wat ik verdien en een goede, normale en zeker liefdevolle moeder te kunnen en mogen zijn die ik graag wil zijn.

Mijn incestverhaal begint al vrij vroeg in mijn jeugd, helaas moet ik zeggen. Want hoe vroeger de trauma begint hoe dieper de wonden zijn en het lijden daarvan.
Vandaar dat ik het heel belangrijk vind dat kinderen daarvan bespaard blijven zeker omdat dit voor hun echt een traumatische ervaring is die in hun verdere leven in alles zou gaan blijven be´nvloeden, dat is zeer intens triest en pijnlijk.
Beter voorkomen dan genezen wat het ook mag kosten want dat is het wel de moeite waard moet ik u vertellen.
Mijn hart gaat dan ook uit speciaal naar die kinderen uit omdat ze in hun zuivere onschuld en liefde worden geschaad en dat is een zeer kwalijke zaak.

Zoals ik al vertelde begint mijn verhaal al vrij vroeg in mijn jeugd. In de leeftijd van ongeveer 7 jaar.
Mijn vader is een vrij dominante man die een strenge opvoeding naar zijn kinderen hanteert en gezien zijn trauma's die hijzelf heeft opgelopen in de jaren dat hij in een jappenkamp heeft gezeten heeft het allemaal meer fout dan goed gedaan, al is dit niet goed te praten.

Ik was als kind zijnde best wel geliefd naar mijn vader toe omdat ik een liefdevol en gevoelig kind was, waar hij geheel naar toe kon werken om zijn verlangens en behoeften aan toe te gaan geven.
Ik knuffelde graag met mijn vader op de manier waarop elk kind die zich veilig en vertrouwd voelt, zal doen met zijn ouders.
Gezien mijn moeder al ziek was, ze was nierpatiŰnte kon ik dus met mijn aandacht en liefde meer bij mijn vader terecht dan bij mijn moeder.
Het feit dat mijn vader ook een hele sterke drang had om zijn behoeftes naar sex toe te bevredigen vond hij zo dus de weg naar zijn dochter.

kindermisbruik incest pedofilie Ik dacht toen dat ik een heel speciaal kind was van mijn vader, hij gaf me dat gevoel en ik was er natuurlijk gelukkig mee.
Ik was zijn lieveling.
Hij voelde dat gelijk aan bij de leeftijd van 3 a 4 jaar en heeft daarop verder gebouwd totdat ik de leeftijd en het vertrouwen in hem had om daarin volledig zijn gang in te kunnen gaan.
Zeg wel! Ik had het volledige vertrouwen en liefde van mijn vader en daarom is het zo beschadigend om dit mee te moeten maken.
Een kind in al zijn of haar puurheid en onschuld zoiets aan te doen is onbeschrijfelijk wreed en ego´stisch!!

Naarmate ik ouder en ouder werd en dit alles wel een beetje vreemd vond, maar dacht dat het normaal was, kon hij zo verder en verder gaan in zijn behoeftes en verlangens.
De ergste periode is natuurlijk voor een kind, zeker voor een meisje wanneer het in de puberteit komt, met al die vreemde onrustige emotionele dingen die op je af komen. En niet te vergeten! Je bent op weg om een( jonge) vrouw te worden.

Ik had het pas eigenlijk in de gaten toen ik ongeveer 10 a 12 jaar was en op school van vriendinnen wat info hoorde over je menstruatie tijd en wat het allemaal daarbij komt kijken.
Toen kwam het trieste en ongelofelijke pijnlijk gevoel naar boven dat er iets niet klopte met de liefde die ik van mijn vader kreeg.
Ik had wel personen zoals mijn zussen die dat beaamde en mijn wereld stortte volledig in.
Ik heb sindsdien als een soort zombie geleefd wanneer mijn vader weer zijn kuren had en mij daarvoor nodig had.

Ik voelde me vanaf het begin van mijn puberteit heel erg ongelukkig, bang, onzeker en voelde me heel erg vies van binnen en buiten.
Ik wilde wel de aandacht van jongens maar durfde ze niet dicht bij me te laten komen, ik had ook een zeer laag zelfbeeld van mezelf, en vond mezelf zeker niet mooi, laat staan aantrekkelijk voor de jongens.
Want ik vond dus op sexueel gebied alles vies en angstig.

seksueel geweld tegen kinderen, incest en pedofilie Ik wist totaal niet waar ik met mijn verdriet en angsten heen moest, laat staan verwerken en het onder ogen zien, dat kan een kind niet, je verstopt, verbergt je verdriet en emoties omdat je je diep en diep schaamt voor hetgeen wat je overkomt, want je denkt dat jezelf de schuldige bent die daaraan heeft meegewerkt. En omdat je in je gevoelens zodanig gemanipuleerd wordt door degenen die dat met je doen en ook een soort macht over je hebben is het des te moeilijker om het leven te leven.

Je hoopt zo graag op iemand die het merkt of ziet aan je en je fantaseert dat je gered wordt.
Ook al wil je zo graag dat het stopt, al die invloed en zelfs bedreigingen zorgen ervoor dat je geen kracht over hebt om hulp in te roepen en of te vragen.
Dit alles maakt het zodanig erg dat je zelfs de dood als enige uitweg gaat zien.
En je denkt dan ook als kind dat je in de hel terecht komt omdat je 'slecht' bent.
Mijn ouders waren zeer gelovig en dat kwam dus ook goed uit om dat als enig machtsmiddel te gaan gebruiken.
En geloof me!! Je gaat erin geloven dat je slecht bent en je zelfbeeld gaat langzaam geheel naar een punt dat je jezelf waardeloos en slecht vind.

Ik heb wel de kans gekregen om eruit te komen door een hele lieve gezinshulp die bij ons kwam en dit opmerkte aan mij en mij heeft geprobeerd te helpen, helaas lagen toen de mogelijkheden anders en moeilijker dan nu deze tijd. Er lag een groot taboe om dit onderwerp, dat is diep triest.
Dus ondanks haar moeite en normale liefde die ze voor me had, moest ze lijdzaam toezien dat ze mij niet kon helpen en redden.
Dat heeft voor mij het laatste beetje kracht en hoop teniet gedaan, al zal ik haar nooit vergeten, want zij heeft tenminste een poging gedaan.
Ze is vrij snel weggegaan bij ons als gezinshulp, maar ik voelde dat het haar erg veel verdriet heeft gedaan voor hetgeen wat er met mij gebeurde.
Ik mistte haar enorm en dat heeft er ook voor gezorgd dat ik als kind zijn in de depressieve toestand leefde, ik geloofde zelf nergens meer in, ik heb wel veel gebeden omdat ik er toch in wilde geloven dat God en of Jezus mij wel als een normaal kind ziet en van mij houdt, en waar ik al mijn hoop in kwijt kon, dit heeft voor mij wel gewerkt, al zag ik dat toen nog niet, nu weet ik dat het een intu´tief gegeven is voor een kind om een vorm te gaan vinden om dit alles te kunnen overleven.
Wat dat was het enige waar ik mee bezig was, overleven!!!

Nu ik op een leeftijd ben gekomen dat ik erover kan praten, na een hele lange weg van in jezelf geloven, verwerken en je leven dragelijk te maken, weet ik dat het nodig is om mijn verhaal te vertellen en te delen zodat degenen die dit hebben moeten ondergaan niet de hoop verliezen op een leven na dit leven om het maar zo uit te drukken.
Het heeft mij dus ruim 35 jaar gekost om dit in mijn leven te bereiken en geloof me als ik meer hulp, ook de juiste hulp op deskundig gebied had gekregen, dan had ik veel eerder op dit punt gekomen en had ik niet het gevoel gekregen dat ik mijn halve leven voor niets geleefd heb of geleefd werd.

Maar ik ben uiterst dankbaar naar god toe dat hij me niet heeft laten vallen en dat ik zelf de weg naar mijn bevrijding heb mogen vinden.
En nu kan en mag ik leven!!! Waar ik altijd van heb gedroomd.
Bevrijd, ook op sexueel gebied (dat is een ander verhaal), innerlijk en geestelijk.
De littekens zullen er altijd nog zijn, maar die zijn vervaagd en zachter geworden, dat ik ÚÚn ding wat zeker is, en hoe vroeger je bevrijd word van dit trauma hoe beter en korter het duurt om jezelf te gaan 'genezen'.

Mijn doelgroep zijn kinderen, omdat ik natuurlijk dit al op vrij jonge leeftijd heb mee moeten maken, dit zal ik altijd bij me houden om daar iets aan te kunnen doen om dat te kunnen voorkomen of te laten stoppen.
Want ze zijn juist te kwetsbaar en gemakkelijk te isoleren en te be´nvloeden.

Dit is slechts een gedeelte van mij verhaal over incest, er is nog veel meer en ik zal dit wanneer daar ook behoefte aan is om dit te delen met mijn lotgenoten de moeite nemen om mijn verhaal daarover naar buiten te brengen.

Ik hoop dat met dit alles de personen een beetje moed, kracht en liefde geven om voor zichzelf op te kunnen komen en een eind te maken aan dit lijden.

Dat is mijn uiteindelijke doel van mijn verhaal.

Met veel innerlijke liefde naar mijn lotgenoten, vergeving en liefde voor jezelf is de sleutel naar je bevrijding!!

Wordt vervolgd...

Lees meer...   (naar de volgende pagina)


Incest pedofilie kindermisbruik kinderverkrachting geweld kinderen kindermishandeling seks sex seksverslaving sexverslaving seksueel misbruik verkrachting incestslachtoffer



Navigatie:
Algemene startpagina Info pagina. Incestpagina’s: [1] [2] [3] [4] [5] [6] [7]
Incest en pedofilie, seksueel misbruik van kinderen

















Incest, seks met eigen kinderen, kindermisbruik met verwoestende gevolgen. Ziekelijke pedofilie, pedofiel seksueel misbruik van kinderen, kinderverkrachting en kindermishandeling. Pedoseksualiteit is een psychoseksuele stoornis. Incestslachtoffer incest seksverslaafd seksverslaving sexverslaafd sexverslaving. Verkrachting sex en misbruik van kinderen.